หลังฉันตั้งท้อง.. ตกดึกสามีจะลงไปห้องใต้ดิน พอเห็นว่าเขาทำอะไรในนั้น ถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปทันที!

เมื่อไม่นานมานี้เว็บไซต์ต่างประเทศได้นำเสนอเรื่องราวของชาวเน็ตท่านหนึ่ง โดยเรื่องราวระบุว่า.. เราชื่อรี่ ปีนี้อายุ 28 ปี แต่งงานกับสามีมาได้ปีกว่า พวกเรารู้จักกันเพราะเพื่อนแนะนำ ตอนเจอกันครั้งแรกเราไม่ได้สนใจอะไรเค้า แม้ว่าเขาจะคุณสมบัติไม่เลวในทุกๆด้าน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ยิ่งพอเขาบอกเราว่าบ้านเกิดเขาอยู่ชนบท เรายิ่งไม่อยากคุยด้วย เราคิดว่าคนบ้านนอกทั้งเชยทั้งล้าสมัย แต่เพื่อนก็พยายามโน้มน้าวต่างๆนานา บอกว่าเขาดีอย่างนู้นอย่างนี้ ทำให้เรารับปากว่าจะลองๆดู

 

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากคุยกันมาได้สักพัก เขาดูแลเราดีมาก เวลาเราประจำเดือนมาเขาก็ไปซื้ออาหารมาบำรุงให้ ถึงขนาดไปซื้อผ้าอนามัยให้ด้วย เราถึงได้รู้สึกว่าการเป็นเจ้าหญิงมีคนเอาใจมันดียังไง

บางครั้งเวลาทะเลาะกัน แม้ว่าเราจะผิด แต่เขาก็ไม่กล้าเถียงกับเรา หลังคบกันได้ครึ่งปี พวกเราก็แต่งงานกัน หลังแต่งงาน เราสั่งให้เขาทำอะไรเขาก็ทำ ไม่กี่เดือนเราก็ตั้งท้อง เขายิ่งดีกับเขามากขึ้นอีก

แล้วตอนนั้นเองเขาก็เสนอว่าอยากรับแม่เขามาอยู่ด้วย เขาบอกว่าแม่เขาป่วย ขับถ่ายเองไม่สะดวก ที่บ้านไม่มีคนดูแล ที่เขารู้เพราะคุณหมอในหมู่บ้านโทรมาบอกเขาเอง เราได้ยินก็โกรธ ว่าเขา : “คุณจะดูแลก็ได้ คุณก็กลับบ้านคุณไป แต่จะรับมาอยู่ที่นี่ไม่ได้ นอกจากคุณจะไม่อยากได้ลูกในท้องแล้ว” เขาได้ยินก็เงียบไป

เราเห็นเขาน้ำตาไหล เราคิดในใจว่าผู้ชายตัวตั้งใหญ่จะมาเสียน้ำตาให้เรื่องเล็กนิดเดียวทำไม! ต่อมาเขาก็ไม่กล้าพูดเรื่องแม่อีกเลย ผ่านไป 3 เดือน ท้องเราก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

สามีเริ่มแยกห้องนอนกับเรา แล้วเราก็สังเกตเห็นว่ากลางดึกเขาจะลงไปห้องใต้ดิน ถามว่าเขาลงไปทำอะไร เขาก็บอกว่าลงไปวางของ แต่ไปกลางดึกเราว่ามันแปลกๆ เราเก็บความสงสัยไว้ในใจ

 

 

อีกคืนหนึ่งเขาลงไปห้องให้ดินอีกแล้ว เราก็เลยแอบตามลงไป แล้วเราก็ได้เห็นว่าข้างในมีผู้หญิงคนนึง เราแทบทรุด แม่ของเขาอยู่ในห้องนั้น เขากำลังทำความสะอาดเตียงที่แม่เขาขับถ่ายไว้เลอะเทอะ เราเห็นแล้วแทบอาเจียน!

เราถามเขาว่าทำไมทำแบบนี้ เขาว่า : “ก็คุณไม่ยอมให้แม่ผมมาอยู่ที่นี่” เราโต้กลับ : “ห้องใต้ดินก็อยู่ในบ้านฉัน ส่งแม่คุณกลับไปอยู่บ้านเลย จะมาตายที่นี่ไม่ได้” เขาตบหน้าเรา บอกว่าเราทำเกินไป….เราทำเกินไปรึ?

Leave a Reply

Your email address will not be published.